dekstrometorfan, lipa, syrop, kaszel suchy

Opis

DexaPico jest lekiem w postaci syropu przeciwkaszlowego przeznaczonego dla dzieci. W składzie zawiera przeciwkaszlowy bromowodorek dekstrometorfanu oraz łagodzący podrażnienia wyciąg z kwiatostanu lipy.

Skład

Substancjami czynnymi są: wyciąg wodny z kwiatostanu lipy (Tiliae inflorescentiae extractum aquosum) i bromowodorek dekstrometorfanu (Dextromethorphani hydrobromidum).

100 g syropu zawiera: wyciąg wodny z kwiatostanu lipy (1:5) 25 g i dekstrometorfanu bromowodorek 0,1 g.

Substancje pomocnicze: sacharoza, zagęszczony sok aroniowy 65%, kwas cytrynowy jednowodny, sodu benzoesan, potasu sorbinian, aromat malinowy 7111, woda oczyszczona.

Dawkowanie

DexaPico stosuje się doustnie.
W przypadku dzieci w wieku 2-12 lat lek podaje się tylko na wyraźne zalecenie lekarza.

Zwykle zalecana dawka wynosi:

• dla dzieci w wieku 2 - 6 lat: 3 razy dziennie po 2,5 ml syropu,
• dla dzieci w wieku 6-12 lat: 3 razy dziennie po 5 ml syropu,
• młodzież powyżej 12 lat i dorośli: 3 razy dziennie po 15 ml syropu.

Nie przekraczać zalecanego dawkowania.

Jeżeli objawy utrzymują się dłużej niż 7 dni, pacjent ma nawracający kaszel lub kaszel z towarzyszącą gorączką, wysypką lub uporczywe bóle głowy, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Mogą to być objawy poważnej choroby.

Działanie

DexaPico zawiera bromowodorek dekstrometorfanu i wyciąg z kwiatostanu lipy.

Bromowodorek dekstrometorfanu działa przeciwkaszlowo, zmniejszając częstotliwość suchego kaszlu przez hamowanie ośrodka kaszlu w ośrodkowym układzie nerwowym. Jego działanie utrzymuje się od 6 do 8 godzin.

Wyciąg z kwiatostanów lipy łagodzi podrażnienia górnych dróg oddechowych wywołane kaszlem.

Wskazania

Dexapico stosuje się w stanach męczącego, suchego kaszlu różnego pochodzenia, ale niezwiązanego z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować DexaPico:

• jeśli pacjent jest uczulony na którykolwiek ze składników leku
• w przypadku kaszlu z dużą ilością wydzieliny,
• jeśli pacjent choruje na astmę oskrzelową,
• u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ryzykiem wystąpienia jej,
• w przypadku ciężkich schorzeń wątroby,
• przy jednoczesnym przyjmowaniu i w przeciągu 14 dni od odstawienia inhibitorów monoaminooksydazy (MAO),
• jeśli pacjent stosuje selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI),
• w przypadku stosowania leków mukolitycznych (rozrzedzających śluz w drogach oddechowych).

Działania niepożądane

Jak każdy lek, DexaPico może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• senność

Częstość nieznana:

• pobudzenie, splątanie;
• zawroty głowy, drgawki;
• depresja oddechowa; wymioty, nudności, biegunka,
• wysypka.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Nie stosować u dzieci poniżej 2 lat.

Produkt zawiera sacharozę (3,9 g w 5 ml syropu), należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

W przypadku przewlekłego lub utrzymującego się kaszlu przed zastosowaniem leku należy skontaktować się z lekarzem.

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z powolnym metabolizmem CYP2D6 lub stosujących jednocześnie inhibitory CYP2D6

Podczas leczenia nie zaleca się spożywania alkoholu.

• Lek przechowywać w temperaturze poniżej 25°C w szczelnie zamkniętym opakowaniu.
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach, stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

• Inhibitory MAO: nie należy stosować DexaPini u pacjentów, którzy je zażywają lub w ciągu 14 od zaprzestania leczenia, gdyż może to doprowadzić do zespołu serotoninowego;
• Linezoid: przy jednoczesnym stosowaniu z dekstrometorfanem bromowodorku może wystąpić zespół serotoninowy;
• Inhibitory CYP2D6: równoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2D6 może powodować wzrost stężenia dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielkoorotnie przewyższającego prawidłowy.  Do silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 zalicza się: fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina. Podobny wpływ na metabolizm dekstrometorfanu wywołują także: amiodaron, flekainid i propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna.
• Inne leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy oraz alkohol mogą nasilać działanie depresyjne  dekstrometorfanu bromowodorku na ośrodkowy układ nerwowy i działać toksycznie w relatywnie małych dawkach.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie stosować u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie stosować u dzieci poniżej 2 lat.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Ze względu na możliwość wystąpienia senności należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.