kodeina, sulfogwajakol, tabletka, kaszel, kaszel suchy

Opis

Tabletki Thiocodin to lek przeciwkaszlowy. Thiocodin zawiera dwie substancje czynne: kodeinę i sulfogwajakol. Pierwsza z nich zmniejsza częstotliwość kaszlu, natomiast druga ułatwia odkrztuszanie. Lek stosuje się w suchym, uporczywym kaszlu bez odkrztuszania wydzieliny.

Skład Thiocodin 15 mg + 300 mg

Substancjami czynnymi leku są: półwodny fosforan kodeiny (Codeini phosphas hemihydricus) oraz sulfogwajakol (Sulfogaiacolum).

1 tabletka zawiera 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego i 300 mg sulfogwajakolu.

Substancje pomocnicze: talk, skrobia ziemniaczana, magnezu stearynian.

Dawkowanie Thiocodin 15 mg + 300 mg

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek stosuje się doustnie, popijając całą tabletkę szklanką wody podczas posiłków. Podczas leczenia należy wypijać minimum 2 litry płynów w ciągu dnia, co ułatwi odkrztuszanie śluzu z dróg oddechowych. Lek można stosować najdłużej 3 dni bez konsultacji z lekarzem.

Nie zaleca się stosowania leku Thiocodin u młodzieży w wieku od 12 do 18 lat z zaburzeniami czynności układu oddechowego w leczeniu kaszlu.

Zalecane dawkowanie Thiocodinu u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat to 1 tabletką 3 razy dziennie, ale z co najmniej 4–6 godzinną przerwą.

Działanie Thiocodin, 15 mg + 300 mg, tabletki

Tabletki na kaszel Thiocodin zawierają dwie substancje czynne o uzupełniającym się działaniu. Kodeina hamuje odruch kaszlowy zmniejszając częstość napadów kaszlu. Sulfagwajakol działa wykrztuśnie, ułatwia przemieszczanie się upłynnionej wydzieliny w drogach oddechowych i jej odkrztuszanie.

Wskazania

Lek Thiocodin przeznaczony jest do leczenia suchego, uporczywego kaszlu bez odkrztuszania wydzieliny.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazaniem do zastosowania leku jest nadwrażliwość na kodeinę, sulfagwajakol lub którykolwiek ze składników. Nie stosować Thiocodinu u osób z: astmą oskrzelową, niewydolnością oddechową, śpiączką, mukowiscydozą, rozszerzonymi oskrzelami,  uzależnieniem od alkoholu czy opioidów, bardzo szybkim metabolizmem kodeiny do morfiny, mokrym kaszlem.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często występujące działania niepożądane (częściej niż u 1 na 10 pacjentów): nudności i wymioty, zaparcia, zawroty głowy, uspokojenie.

Niezbyt częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): reakcje uczuleniowe (świąd, pokrzywka, wysypka, wypryski skórne); nagłe zmiany nastroju (nadmierna radość lub smutek); zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli; kołatanie serca, spadek ciśnienia tętniczego i omdlenia; senność, bóle głowy; zwężenie źrenic, zatrzymanie moczu; zmniejszenie apetytu, zaburzenia widzenia i słuchu; nadmierna potliwość; omamy (spostrzeganie nieistniejących przedmiotów); ostry ból brzucha (dotyczy to głównie pacjentów po usunięciu pęcherzyka żółciowego), podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, którego objawem mogą być m.in. bóle żołądka (po zażyciu dużych dawek leku).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku pacjentów z: zmniejszoną objętością krwi, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym albo urazami głowy, niewydolnością nerek, zaburzeniami czynności wątroby, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, chorobami naczyń obwodowych, niedoczynnością tarczycy, niedoczynnością kory nadnerczy, jaskrą, chorobami zapalnymi albo prowadzącymi do niedrożności jelit, chorobami dróg żółciowych i po operacji w ich obrębie, rozrostem gruczołu krokowego, utrudnionym oddawaniem moczu, kamicą moczową.

Kodeina jest przekształcana w morfinę w wątrobie z udziałem enzymu. Morfina jest substancją, która warunkuje działanie kodeiny. U niektórych osób występuje odmiana tego enzymu, co może powodować u nich różne działanie. U niektórych osób morfina nie powstaje lub powstaje w bardzo małych ilościach i wówczas nie będzie miała działania przeciwkaszlowego. U innych osób jest bardziej prawdopodobne wystąpienie ciężkich działań niepożądanych ze względu na bardzo duże ilości powstającej morfiny. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych, należy przerwać stosowanie tego leku i natychmiast zasięgnąć porady lekarza: powolny lub płytki oddech, dezorientacja, senność, zwężenie źrenic, nudności lub wymioty, zaparcia, brak apetytu.

Nadużywanie Thiocodinu prowadzi do uzależnienia. W przypadku nadużywania tego leku i nagłym zaprzestaniu jego stosowania mogą wystąpić objawy odstawienne.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach, stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Lek Thiocodin może wchodzić w interarakcję z lekami:

• przeciwlękowymi,
• przeciwdepresyjnymi również w okresie 14 dni po odstawieniu tych leków,
• przeciwhistaminowymi,
• nasennymi,
• cytostatykami,
• opioidowymi lekami przeciwbólowymi,
• rozluźniającymi mięśnie szkieletowe,
• klonidyną,
• lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona,
• metoklopramidem,
• chinidyną,
• antybiotykiem - ryfampicyną,
• zawierającymi alkohol.